Hoc est corpus (hocus pocus)

 

Van 7 november 2014 t/m 11 januari 2015 was in de Thomaskerk een tentoonstelling te zien met nieuw werk dat reageert op zowel de rituelen in de kerkdienst als het gebouw zelf.

Op zondag 7 december zullen curator Julia Geerlings en predikant Evert Jan de Wijer na de dienst een rondleiding langs de werken verzorgen.

Op zondag 11 januari zal curator Julia Geerlings na de dienst iets over het getoonde werk vertellen.

* Mehraneh Atashi
* Eamonn Harnett
* Aapo Nikkanen
* Smi Vuković

'Hocus pocus' is een (tover)spreuk, dat gebruikt wordt door goochelaars om de aandacht af te leiden en een soort van transformatie uit te drukken. De oorsprong van de spreuk is onduidelijk, maar sommigen geloven dat het afkomstig is van een parodie op de rooms-katholieke liturgie van de eucharistie. De woorden "Hoc est corpus meum" betekenend "Dit is mijn lichaam" wordt gebruikt wanneer het brood en de wijn transsubstantieert in het lichaam en bloed van Jezus Christus.
Vier kunstenaars met verschillende culturele achtergronden zijn gevraagd om te reageren op de context van de kerk en een nieuw werk te maken dat verwijst naar transformaties binnen en buiten het lichaam. De kunstenaars tonen interesse in rituelen en het onderzoek van de alchemistische transformaties van ideeën, acties en materialen.

In het werk van Mehraneh Atashi (IR, 1980) worden gewone objecten getransformeerd door middel van chemische en fysische processen om hun mystieke en alchemistische kwaliteiten te tonen. Atashi intervenieert in het moderne religieuze gebouw door brood substanties over het sacrale meubilair te druipen. In deze interventie verwijst ze niet alleen naar de Hostie, maar ook om de sociale en politieke geschiedenis van brood.

Eamonn Harnett (NL / BE, 1989) is geïnteresseerd in de symbolische structuren en rituele handelingen van verschillende culturen. Vooral culturen met een sterke verbinding met de natuur, zoals de Navajo indianen hun helingsceremonies. Harnett toont een nieuw videowerk in de Thomaskerk, die hij tijdens zijn residency bij Kunsthuis SYB in de natuur heeft gefilmd. De video richt zich op de microkosmos van een moeras, waar de larven in volwassen libellen transformeren.

Aapo Nikkanen (FIN, 1982) plaatst wijwater flessen op Vitamine Water flessen in de kerk en plaatst met deze actie vraagtekens bij het geloof van wijwater en vitaminen. In één van de half verscholen hoeken van de kerk heeft Nikkanen een meditatief videowerk met een kleur-veranderende mandala of hypnose wiel geplaatst. Het werk kan gezien worden als een hulpmiddel om in een staat van trance of meditatie te raken.

In het schilderij installaties van Smi Vuković (CA / RS, 1979) speelt het verhullen en onthullen van zorgvuldig gedrapeerd textiel en reflecterende oppervlakken een belangrijke rol. Directe afdrukken van het lichaam zijn op gelaagd textiel aangebracht dat een lijkwade, een relikwie of een prehistorische rotstekening lijkt. De installatie bij de kerk hint naar een graf of een obscure praktijk van rituelen.

'hocus pocus, hoc est corpus' is de derde tentoonstelling van de Thomas Open kunstcommissie en curator Julia Geerlings die de mogelijkheden van het plaatsen van de kunst in de Protestantse kerk verkent. De moderne religieuze gebouw wordt gekenmerkt door een sobere interieur waar elke hoek symbolisch is van een ritueel dat is ontworpen voor de protestantse eredienst. Drie liturgische functies staan centraal in het ontwerp van de Thomaskerk: de doop, het Woord en het avondmaal.

20141107

Klik op de foto die u in groter formaat wilt bekijken. Om te bladeren door de foto's kunt u de pijltjes onder de foto's gebruiken. Om terug te gaan naar de site, klikt u op "Sluit" (rechts boven de foto).